Arrow
Arrow
Slider

Sztuka prowadzenia rozmowy

sztuka prowadzenia rozmowy

Sztuka prowadzenia rozmowy



Każdego dnia słyszysz mnóstwo określeń na temat swojej osoby. Przymiotników, epitetów, które cię opisują w sposób rzetelny i prawdziwy lub takich, które przedstawiają ciebie w krzywym zwierciadle.

Ludzie lubią oceniać. Oceniają przez cały czas i każdego. Również ciebie. Wyciągają wnioski nie znając okoliczności. Mówią, że jesteś złą matką, bo kiedy mijali cię na spacerze z dzieckiem, uszko wysunęło się spod czapki i 2 minuty temu dziecko same zdjęło sobie rękawiczki. Mówią, że źle pracujesz, bo nie chcesz oddać im przysługi lub zostać za nich po godzinach.

Komunikacja jest kluczem, który otwiera wiele drzwi. O ile piękniejszy byłby świat, gdyby nie wykrzykiwali do ciebie słów „Jak możesz tak traktować swoje dziecko?!”, a zamiast tego powiedzieliby: „Przepraszam, może pani nie zauważyła, maleństwu wieje w uszko”. Zakładanie, że znamy cudzą prawdę jest z założenia błędne. Znam tylko i wyłącznie mój punkt widzenia, i zanim stwierdzę, że dokładnie wiem, co się wydarzyło i co myśli druga osoba, pytam. Pytam o wszystko.

Rada uniwersalna, która ma zastosowanie w całym życiu:

Pytaj o wszystko.

Pytałam o wszystko moich klientów, dzięki temu byłam przez większość czasu najlepszym sprzedawcą i w zasadzie produkty sprzedawały się same.

Pytam o wszystko moje 4 – letnie dziecko, dzięki temu on, zamiast pytać „dlaczego”, sam znajduje rozwiązania.

Pytam o wszystko mojego męża, bo nigdy nie wiadomo, o czym myśli mężczyzna, a czasami warto wiedzieć 😉

Postrzeganie rzeczywistości przez pryzmat naszych personalnych ocen, nawyków, postaw, uprzedzeń, rzuca cień na umiejętności komunikacyjne. W miejsce dialogu, zaczynamy prowadzić monolog. Posądzając innych o to, że nie spełniają naszych prywatnych oczekiwań (a dlaczego mieliby?!), mówimy niejako z samym sobą. A rzeczywisty rozmówca odsuwa się od nas i zamyka się w sobie.

W procesie komunikacji myślenie może mieć dwojaki skutek:
• pozytywny, kiedy zastanawiamy się nad tym, co może czuć dana osoba, jaki skutek wywrze na niej nasza wypowiedź, w jakim stopniu emocjonalnie nacechowane jest sformułowanie, którego mamy zamiar użyć;
• negatywny, kiedy szukamy ukrytych warstw znaczeniowych między wierszami, dociekamy prawdy tam, gdzie może jej nie być.

Błędne założenia. Zakładamy, że wiemy więcej niż rozmówca, że znamy całą prawdę, że Zośka szepcze nam na ucho różne tajemnice, więc mamy podstawy do tego, żeby strofować innych, dawać rady i z miejsca obalać ich wszystkie argumenty.

Bo moja racja jest najmojsza!

Świadomość jest kluczem, który otwiera drzwi udanej komunikacji, czyli takiej, która kończy się porozumieniem i wzajemnym zrozumieniem, której towarzyszą pozytywne emocje, np. wzajemny szacunek.

Świadomość tego, że nigdy nie wiesz, co myśli druga osoba. Nawet stwierdzone fakty mogą mieć zupełnie inne znaczenie, kiedy zostały wypowiedziane np. w złości albo w ogromnym smutku. Wydaje ci się, że ktoś ma coś na myśli… Wydaje ci się, że taka jest prawda… Jednak nie wiesz tego, nie masz pewności. Kiedy uświadomisz sobie tę pierwszą rzecz:

Znam tylko i wyłącznie moją prawdę

możesz zacząć szukać prawdy innych.

Pamiętaj! Jeśli masz jakąkolwiek wątpliwość, pytaj. Nawet wtedy, kiedy jesteś przekonany, że masz rację, możesz jej nie mieć. A jeśli ją masz, nie zawsze musisz ją na siłę perswadować innym.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *